Cok fena hastalik. Agir bir sey degil, bildiginiz soguk alginligi grip ama adamin ayagini yerden kesmeye yetiyor.
Iki gundur yorgan dosek karimdan ve oglumdan tecrit edilmis halde yatiyorum. Insan ilk basta sevinesi bile oluyor ya “biraz kafami dinlemis olurum hastalik bahanesiyle” diye ne cabuk geciyor o buruk sevinc. Kafa surekli patliycak gibi sinus baskisindan, burun sumuklu, gozler yasli, yuz kipkirmizi. En yumusak kagit mendil bile tahris etmeye basliyor ellinci kullanimdan sonra.
Hasta adam yattigi odayi da hasta ediyor bi sure sonra. Yanimdaki sehpada artik dibi dorunmeye baslamis selpak kutusu, bir kac kullanilmis selpak, cesitli icecek bardaklari, sicak su kompresi seysi, yatak horruk, laptop bile sanki viruslu ellerimden tiksinmis gibi bir egreti duruyor kucagimda. Karimi da cocugumu da cok ozledim. Onlara bulastirmiyim diye uzak duruyorum ama ne vakit sen kahkahalarini duysam iceriki odadan kosup gidesi oluyorum. Bazen gidiyorum da ama bu sefer on dakka sonra pilim bitiyor, 10 aylik sabinin ustune mikroplarimi hapsirmamak icin sekilden sekile giriyorum. Onbes yirmi dakka sonra mecbur donuyorum gripli odama.
Hic yoktan internetten dizi izliyorum. “Taklitlerimizden sakinin, emege saygi” yaziyolar bir de dizi sitelerinde. Sanirsin diziyi bunlar cekti. Neyse gene bir yerde saygi duyuyorum emeklerine, onlar da olmasa butun gun cm93 oynamak zorunda kalirdim. Turk dizisi mi fena cm93 mu fena karar vermek zor. En azindan turk dizisi daha guncel bir loserliga tekabul ediyor. Onbes sene evvelsinin cmsini oynamak cok kotu, o haraketi yapanlarin soylari baya baya tukendi. Evli cocuklu bi adamin yapicagi is diil. Allah belasini versin onu da yapmisligim var, genclere ilim irfan ogretmek icin davet edildigim yaz okulunda street fighter 2 oynamisligim da var, hadi oynamayi gectim oynayanlara yancilik yapmisligim bile var. Insan hasta olunca icindeki loseri nasil da yesertiyor.
Serbest girildi
